Personal tools
You are here: Home Czytelnia Rachunki sumienia Rachunek sumienia a Słowo Boże
Document Actions

Rachunek sumienia a Słowo Boże

by Marcin last modified 2005-01-05 14:44

...i propozycja rachunku sumienia w oparciu o Regułę św. Benedykta

Rachunek sumienia a Słowo Boże

Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma innego. /Pwt 4,39/

Sprawiedliwy jesteś, Panie, i wszystkie dzieła Twoje są sprawiedliwe. Wszystkie Twoje drogi są miłosierdziem i prawdą, Ty sądzisz świat. A teraz, o Panie, wspomnij na mnie, wejrzyj, nie karz mnie za grzechy moje, ani za zapomnienia moje, ani za moich przodków, którymi zgrzeszyliśmy wobec Ciebie. /Tb 3,2-3/

Zadrżyjcie i nie grzeszcie, rozważcie na swych łożach i zamilknijcie! Złóżcie należne ofiary i miejcie w Panu nadzieję! /Ps 4,5-6/

Grzech mój wyznałem Tobie i nie ukryłem mej winy. Rzekłem: "Wyznaję nieprawość moją wobec Pana", a Tyś darował winę mego grzechu. /Ps 32,5/

Moim działem jest Pan - mówię, by zachować Twoje słowa. Z całego serca dbam o przychylność Twojego oblicza, zmiłuj się nade mną według Twej obietnicy! Rozważam moje drogi i zwracam stopy do Twoich napomnień. /Ps119,57-59/

Rozważmy, oceńmy swe drogi, powróćmy do Pana; wraz z dłońmi wznieśmy i serca do Boga w niebiosach. /Lm 4,40-41/

Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. /1J 1,9/

Katechizm o rachunku sumienia

1432 Serce człowieka jest ociężałe i zatwardziałe. Trzeba, by Bóg dał człowiekowi serce nowe (por. Ez 36,26-27). Nawrócenie jest najpierw dziełem łaski Boga, który sprawia, że nasze serca wracają do Niego: "Nawróć nas, Panie, do Ciebie wrócimy" (Lm 5,21). Bóg daje nam siłę zaczynania od nowa. Odkrywając wielkość miłości Boga, nasze serce zostaje wstrząśnięte grozą i ciężarem grzechu; zaczyna obawiać się, by nie obrazić Boga grzechem i nie oddalić się od Niego. Serce ludzkie nawraca się, patrząc na Tego, którego zraniły nasze grzechy.

*"Spójrzmy na Krew Chrystusa i przekonajmy się, jak jest drogocenna dla Jego Ojca; przelana dla naszego zbawienia, przyniosła całemu światu łaskę skruchy."* (Św.Klemens Rzymski, Epistula ad Corinthos, 7,4).

1451 Wśród aktów penitenta żal za grzechy zajmuje pierwsze miejsce. Jest to *"ból duszy i znienawidzenie popełnionego grzechu z postanowieniem niegrzeszenia w przyszłości".*

1454 Do przyjęcia sakramentu pokuty należy przygotować się przez rachunek sumienia przeprowadzony w świetle słowa Bożego. Najbardziej nadają się do tego teksty, których należy szukać w Dekalogu i w katechezie moralnej Ewangelii i Listów Apostolskich: w Kazaniu na Górze i pouczeniach apostolskich. (por. Rz 12-15; 1 Kor 12-13; Ga 5; Ef 4-6).

1458 *"Ten, kto wyznaje swoje grzechy, już działa razem z Bogiem. Bóg osądza twoje grzechy; jesli ty także je osądzasz, jednoczysz się z Bogiem. Człowiek i grzesznik to w pewnym sensie dwie rzeczywistości; gdy jest mowa o człowieku, uczynił go Bóg; gdy mowa jest o grzeszniku, uczynił go człowiek. Zniszcz to, co ty uczyniłeś, aby Bóg zbawił to, co On uczynił... Gdy zaczynasz brzydzić się tym, co uczyniłeś, wówczas zaczynają się twoje dobre czyny, ponieważ osądzasz swoje złe czyny. Początkiem dobrych czynów jest wyznanie czynów złych. Czynisz prawdę i przychodzisz do Światła."* (Św.Augustyn, In evagelium Johannis tractatus, 12,13)

1490 Droga powrotu do Boga, nazywana nawróceniem i żalem, zakłada ból i odwrócenie się od popełnionych grzechów oraz mocne postanowienie niegrzeszenia w przyszłości. Nawrócenie dotyczy więc przeszłości przyszłości. Źródłem nawrócenia jest nadzieja na miłosierdzie Boże.

Propozycja rachunku sumienia w oparciu o *Regułę św.Benedykta*

**Rozdział 4: "Narzędzia" dobrych uczynków**

  1. Przede wszystkim kochać Boga z całego serca i z całej mocy. /Imprimis Dominum Deum diligere ex toto corde, tota anima, tota virtute./
  2. Następnie bliźniego, jak siebie samego. /Deinde proximum tamquam se ipsum./
  3. Następnie: nie zabijać. /Deinde non occidere./
  4. Nie cudzołożyć. /Non adulterari./
  5. Nie kraść. /Non facere furtum./
  6. Nie pożądać. /Non concupiscere./
  7. Nie świadczyć fałszywie. /Non falsum testimonium dicere./
  8. Szanować wszystkich ludzi. /Honorare omnes homines./
  9. Nie czynić nikomu tego, co tobie niemiłe. /Et quod sibi fieri non vult, alio ne faciat./
  10. Wyrzekać się samego siebie, aby iść za Chrystusem. /Abnegare semetipsum sibi, ut sequatur Christum./
  11. Ciało poskramiać. /Corpus castigare./
  12. Nie szukać przyjemności. /Delicias non amplecti./
  13. Kochać post. /Ieiunium amare./
  14. Ubogich wspierać. /Pauperes recreare./
  15. Nagich przyodziewać. /Nudum vestire./
  16. Chorych nawiedzać. /Infirmum visitare./
  17. Zmarłych grzebać. /Mortuum sepelire./
  18. Cierpiącym pomagać. /In tribulatione subvenire./
  19. Smutnych pocieszać. /Dolentem consolari./
  20. Zerwać ze sposobem postępowania tego świata. /Saeculi actibus se facere alienum./
  21. Niczego nie przedkładać nad miłość Chrystusa. /Nihil amori Christi praeponere./
  22. Nie działać pod wpływem gniewu. /Iram non perficere./
  23. Nie zachowywać urazy. /Iracundiae tempus non reservare./
  24. Nie kryć w sercu podstępu. /Dolum in corde non tenere./
  25. Nie dawać fałszywego znaku pokoju. /Pacem falsam non dare./
  26. Nie schodzić z drogi miłości. /Caritatem non derelinquere./
  27. Nie przysięgać, aby przypadkiem nie dopuścić się krzywoprzysięstwa. /Non iurare, ne forte periuret./
  28. Prawdę wyznawać sercem i ustami. /Veritate ex corde et ore proferre./
  29. Złem za zło nie odpłacać. /Malum pro malo non reddere./
  30. Krzywdy nie wyrządzać, a wyrządzone cierpliwie znosić. /Iniuram non facere, sed et factas patienter sufferre./
  31. Miłować nieprzyjaciół. /Inimicos diligere./
  32. Złorzeczącym nie złorzeczyć, ale raczej ich błogosławić. /Maledicentes se non remaledicere, sed magis benedicere./
  33. Dla sprawiedliwości znosić prześladowanie. /Persecutionem pro iustitia sustinere./
  34. Nie być pysznym. /Non esse superbum./
  35. Ani pijącym zbyt dużo. /Non vinolentum./
  36. Ani żarłokiem. /Non multum edacem./
  37. Ani ospałym. /Non somnulentum./
  38. Ani leniwym. /Non pigrum./
  39. Nie szemrać. /Non murmuriosum./
  40. Nie obmawiać. /Non detractorem./
  41. Nadzieję swoją w Bogu pokładać. /Spem suam Deo committere./
  42. Widząc w sobie jakieś dobro, przypisywać je Bogu, nie sobie. /Bonum aliquid in se cum viderit, Deo adplicet, non sibi./
  43. Zło zaś uznawać zawsze za własne dzieło i sobie je przypisywać. /Malum vero semper a se factum sciat et sibi reputet./
  44. Lękać się dnia sądu. /Diem iudicii timere./
  45. Drżeć przed piekłem. /Gehennam expavescere./
  46. Całą duszą pragnąć życia wiecznego. /Vitam aeternam omni concupiscentia spiritali desiderare./
  47. Śmierć nadchodzącą mieć codziennie przed oczyma. /Mortem cottidie ante oculos suspectam habere./
  48. W każdej chwili strzec swego postępowania. /Actus vitae suae omni hora custodire./
  49. Uważać za rzecz pewną, że Bóg patrzy na nas na każdym miejscu. /In omni loco Deum se respicere pro certo scire./
  50. Złe myśli przychodzące do serca natychmiast rozbijać o Chrystusa i wyjawiać je ojcu duchownemu. /Cogitationes malas cordi suo advenientes mox ad Christum allidere et seniori spiritali patefacere./
  51. Strzec ust swoich od złej i przewrotnej mowy. /Os suum a malo vel pravo eloquio custodire./
  52. Nie mieć upodobania w wielomóstwie. /Multum loqui non amare./
  53. Nie wypowiadać słów czczych lub pobudzających do śmiechu. /Verba vana aut apta non loqui./
  54. Nie lubować się w nadmiernym lub głośnym śmiechu. /Risum multum aut excussum non amare./
  55. Słuchać chętnie czytania duchownego. /Lectiones sanctas libenter audire./
  56. Często znajdować czas na modlitwę. /Orationi frequenter incumbere./
  57. Dawne swoje grzechy codziennie ze łzami i wzdychaniem na modlitwie wyznawać Bogu. /Mala sua praeterita cum lacrimis vel gemitu cottidie in oratione Deo confiteri./
  58. A na przyszłość poprawić się z tych grzechów. /De ipsis malis de cetero emendare./
  59. Nie spełniać zachcianek ciała. /Desideria carnis non efficere./
  60. Nienawidzić własnej chęci. /Voluntatem propriam odire./
  61. Poleceń opata we wszystkim słuchać, nawet jeśliby on, co nie daj Boże, sam inaczej postępował, mając wówczas w pamięci ten nakaz Pana: "Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie". (Mt 23,2) /Praeceptis abbatis in omnibus oboedire, etiam si ipse aliter, quod absit, agat, memores illud Dominicum praeceptum:"Quae dicunt, facite, quae autem faciunt, facere nolite." (Mt 23,2)/
  62. Nie pragnąć, aby nas nazywano świętymi, zanim nimi nie zostaniemy; lecz najpierw świętym zostać, by ta nazwa odpowiadała prawdzie. /Non velle dici sanctum, antequam sit, sed prius esse, quod verius dicatur./
  63. Przykazania Boże codziennie w czynach wypełniać. /Praecepta Dei facits cottidie adimplere./
  64. Kochać czystość. /Castitatem amare./
  65. Nikogo nie nienawidzić. /Nullum odire./
  66. Nie zazdrościć. /Zelum non habere./
  67. Nie czynić niczego z zawiści. /Invidiam non exercere./
  68. Nie lubić kłótni. /Contentionem non amare./
  69. Unikać wyniosłości. /Elationem fugere./
  70. Starszych szanować. /Et seniores venerare./
  71. Młodszych miłować. /Iuniores diligere./
  72. W duchu miłości Chrystusowej modlić się za nieprzyjaciół. /In Christi amore pro inimis orare./
  73. Jeśli zdarzy się jakaś kłótnia, pojednać się przed zachodem słońca. /Cum discordante ante solis occasum in pacem redire./
  74. I nigdy nie tracić ufności w miłosierdzie Boże. /Et de Dei misericordia numquam desperare./
  75. - 76. Oto są środki postępu duchowego. Jeżeli zasady te będziemy nieustannie, we dnie i w nocy wypełniać i jeżeli w dzień sądu zyskają one uznanie, wówczas otrzymamy od Pana nagrodę, którą On sam obiecał: "Czego oko nie widziało, ani ucho nie słyszało... jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2,9). /Quae haec sunt instrumenta artis spiritalis. Quae cum fuerint a nobis die noctuque incessabiliter adimpleta et in die iudicii reconsignata, illa mercedes nobis a Domino reconpensabitur, quam ipse promisit: "Quod oculus non vidit necauris audivit, quae praeparavit Deus his, qui diligunt illum" (1 Kor 2,9)./

Powered by Plone CMS, the Open Source Content Management System

This site conforms to the following standards: